Jeżeli język nie jest poprawny,
Mowa nie znaczy tego, co ma znaczyć,
Jeżeli mowa nie znaczy tego, co ma znaczyć,
Nie będzie zrobione to, co ma być zrobione,
A wtedy moralność i wszystkie sztuki ulegną zepsuciu
I sprawiedliwość zejdzie na manowce
I wszyscy popadną w stan bezładnego pomieszania.

Konfucjusz
_____________________

9 marca 2013

26 Normalnie już było

Do autobusu wsiada mama z cztero-, pięcioletnią na oko dziewczynką. Mama zajmuje wolne miejsce, ale dziewczynka za nic nie daje się usadzić. Biega po całym autobusie, dotyka przycisków, wiesza się na rurkach, o wszystko na cały głos pyta i wszystkim się ciekawi. Widać, że mama jest już wymęczona, ale stara się być w kontakcie i odpowiadać na wszystkie pytania: a po co jest ten guzik, a jaki to kolor, a dlaczego stajemy. Co jakiś czas podejmuje próby uspokojenia córki, więc po kilku przystankach cały autobus już wie, że młoda ma na imię Zuza: Zuza, usiądź, Zuza, uważaj, bo się przewrócisz, Zuza, zostaw ten przycisk.

- Zuza, proszę, stań chociaż na chwilę normalnie.

Zuza uwieszona na uchwycie kołysze się w te i we wte, wpatruje w mamę, widać, że musi sprawę przemyśleć. Przechyla głowę i stwierdza:

- Normalnie już stałam.

(Bielsko-Biała,
autobus linii nr 4)


Będzie miło, jeśli podpiszesz się pod swoim komentarzem. Różne opcje podpisu wybierzesz z rozwijanej listy pod oknem, gdzie wpisujesz komentarz. Wystarczy imię lub nick w polu NAZWA.

26 komentarzy:

  1. Jezu, ja tezż taka byłam, mówiło się "żywe sreberko", ale teraz to już kręgosłup mi nie pozwala wieszać się na barierkach w autobusie. Tylko że wtedy dostawałam w tyłek, żeby "normalnie" trwało choć trochę dłużej. Teraz to bym dostawała proszki i terapię :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czasami terapii potrzebują rodzice, a nie dzieci, które chyba w normalnych warunkach są "żywe".

      Usuń
  2. no, i prawidłowo... limit "normalności" został wyczerpany, a od nadmiaru tylko brzuch boli...
    Zuza wymiata, "award" w pełni zasłużony...
    pozdrawiać :))...

    OdpowiedzUsuń
  3. O matulu, natchnelas mnie:))) Zaraz bede pisac u mnie o takich... eee nie takich, o duzo gorszych Zuzach i matkach oraz ciotkach.
    Te klapsy sprzed lat i tabletki dzisiejsze to bym wlasnie tym ostatnim rozdawala;))

    OdpowiedzUsuń
  4. Już polubiłem Zuzannę. Moi rodzice, a zwłaszcza mama, nie mieli ze mną lekko. Ucieczki na wieś do dziadków (miałem 2-3 lata) stały się codziennością, a zamykanie furtek w żaden sposób mnie nie ograniczało. Zawsze znalazłem (lub zrobiłem) jakąś dziurę w płocie:-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Fajne są takie niespacyfikowane dzieciaki :)

      Usuń
  5. Wychowanie bezstresowe:))))Oby Zuzka nie stała się takim "januszkiem" ze sztuki teatralnej. Bycie "żywym sreberkiem' też powinno mieć granice i o nich powinna decydować matka.Tu widać, że u matki proces decyzyjny ma długi lajtung.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oj tam, oj tam, dramatyzujesz... Indianie Prerii nie bili swoich dzieci nigdy /dla nich to była zbrodnia/, ale mimo to wychowywali dzielnych wojowników i myśliwych... o "bezstresowym wychowaniu" /w obecnym, pokręconym pojęciu/ można było by mówić dopiero wtedy, gdyby Zuza nabiła sobie guza o jakąś rurkę, a mamuśka poleciała z mordą do kierowcy, że źle prowadził autobus...

      Usuń
  6. :)... Ja też lubię Zuzę, chociaż pewnie jazda z nią autobusem, to nie tylko dla dziewczynki "jazda bez trzymanki" ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A nie, młoda była na tyle urocza, że wszystkim pasażerom buzie się uśmiechały :)

      Usuń
  7. Podziwiam spokój Mamy, ale w sumie dobrze, że mama jej nie tłamsi :), chociaż nie wiem, czy ja bym wytrzymała.
    W momencie czytania odetchnęłam głęboko z ulgą, że moja to już taka dorosła panna! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moja ulga jest nieco innej natury ;)

      Usuń
  8. aaaa...ogień, ogień. Latam co dwa tygodnie i takie Zuzanny zawsze znajda sie w samolocie, pomagaja tylko dobre słuchawki i książka. 2,5 godziny w zamkniętej maszynie z Zuzanną nawet ślimaka może doprowadzić do obłędu:)mimo, że ma to swój urok :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z uwagi na pragnienie doceniania tego uroku nie sprowadzam dzieci do domu na dłuższy czas ;)

      Usuń
  9. Miejmy nadzieję, że Zuza zajmie się sportem i zdobędzie dla nas w przyszłości jakieś medale w pięcioboju na olimpiadzie ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mogłaby również startować we wszelkich konkurencjach, gdzie wymagany jest refleks słowny.

      Usuń
  10. Fajna ta Zuza :)
    Dla mojej blisko dwuletniej wnuczki przejażdżka autobusem (lub tramwajem) to na razie wielka atrakcja.
    W czasie jazdy jest przejęta wielce i siedzi jak zaczarowana. Jako babcia niezmotoryzowana z ochotą jej tę atrakcję zapewniam. Kupuję godzinny bilet i jeździmy. Ja sobie czytam, Magda przeżywa, a rodzice są zadowoleni, że mogą trochę odpocząć od dziecka.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To jeden z przykładów sytuacji, w której wszyscy zyskują :)

      Usuń
  11. Czyli 'normalnie' jest jedna z form zachowania a nie sama w sobie norma. Lubie Zuzie :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Nie cierpię takich dzieciaków, ale czyta się taki scenki z rozkoszą. Tak mądrze odpowiedziała mamie ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie zachwycają w oglądzie. Do domu na dłużej bym nie chciała ;)

      Usuń
  13. :D

    Pytania i odpowiedzi.

    Marysia (lat pięć "prawie", standardowe pytania: "Gdzie jest teraz słońce?", "A gdzie idą ci ludzie", "Tato, co to jest >skandal<?"):

    - Dobrze, to ja idę teraz zobaczyć się w lustrze.

    Tata ( wiek 5*6 z usposobienia cierpliwy, a mowa jego zwyczajowo dość skomplikowana):

    - Może nie idź teraz, bo tam jest babcia.
    - W przedpokoju?
    - W przedpokoju.
    - No i co z tego?
    - Babcia jest chora.
    - Na co?
    - Uczulenie ma czy coś...
    - Uczulenie ma... Na co?
    - Nie pytałem.
    - Na mnie.
    - :D
    - Dlaczego baletnice chodzą na palcach?
    Skok i piruet...

    Nie dajmy się "normalności" :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O, nie, tak łatwo nas nie zagarnie ;)

      Usuń

Będzie miło, jeśli podpiszesz się pod swoim komentarzem.
Różne opcje podpisu wybierzesz z rozwijanej listy pod oknem, gdzie wpisujesz komentarz.
Wystarczy imię lub nick w polu NAZWA.